23 dagen

Opeens luidde de opdracht: bouw een app in 23 dagen.

Aan het begin van de zomer had ik een goed idee. Ik vertelde er een paar mensen over en ook zij vonden het een goed idee. Maar zoals met wel meer goede ideeën, was ik er niet zo zeker van of ik er een paar maanden later wel nog steeds zou enthousiast over zou zijn. Ik nam mij voor te wachten tot het einde van de zomer. Was ik er dan nog enthousiast over, dan zou ik het goede idee uitvoeren.

Het einde van de zomer naderde en ik was nog steeds gelukkig met mijn goede idee. Ik begon te schetsen, kladde her en der een functieomschrijving op papier en spendeerde een maand lang al mijn vrije tijd aan het perfectioneren van het design. Na een maand spelen had ik 100 regels code en een menu met vier knoppen. Het was niet veel, maar die knoppen stonden tenminste vast, dacht ik.

Oktober begon en ik nam mij voor de komende drie maanden aan mijn goede idee te werken. Tot ik de oproep zag: wie wil zijn product op een social media-beurs van InHolland Rotterdam komen presenteren? Ik reageerde. Niet omdat ik mijn product wilde komen presenteren, maar omdat ik benieuwd was welke criteria ze hanteerden. Op termijn zou zo’n beurs heel interessant kunnen zijn. Let wel, op termijn.

Nog geen uur later had ik een jongen genaamd Milan aan de lijn. Wat was het goede idee eigenlijk? Ik had het nog nooit over de telefoon hoeven pitchen. “Een soort agenda met zakelijke evenementen, als je net met je bedrijf begonnen bent, kun je zien waar je misschien nieuwe klanten kunt ontmoeten.” Ik zal iets dergelijks geantwoord hebben. Milan werd enthousiast. “Ik kan je een gratis stand aanbieden, dit idee past helemaal bij ons concept!”

Ik beken dat het woordje ‘gratis’ mij overhaalde. Een nieuw project, een geschikte doelgroep voor je neus en niet hoeven te betalen voor de PR. Het klonk fantastisch. En terwijl ik probeerde over te komen als een moeilijk over te halen ondernemer, nam ik ter plekke het besluit met mijn product op die beurs te gaan staan. Die al aan het einde van oktober zou plaatsvinden.

Anderhalve dag later vertrok ik naar Londen voor een lang weekend. Maandagavond kwam ik weer aan op Schiphol en vanaf die dinsdag had ik 23 dagen de tijd om mijn app te bouwen. Ik stelde er mijn hele ritme op in, werkte er iedere dag aan verder, ook in de weekenden, zorgde ervoor dat ik genoeg beweging tussendoor kreeg en nam overal pen en papier mee naartoe. Ik liet dagelijks omstebeurt vier goede vrienden een prototype zien en ging enthousiast met ze in discussie over alle wat ze aankaartten. Die vier knoppen veranderde zeker 20 keer van kleur en plaats, om weer op hun oorspronkelijke plaats en in de originele kleuren te eindigen.

Aan het begin van de 23 dagen had ik geen app, geen naam, geen website en geen sales pitch. Maar op de beurs kon ik trots de eerste versie laten zien. Met ieder gesprek verbeterde mijn sales pitch en de app heette voortaan “Spots & Events”. Twee dagen later stond de app in de Google Play Store. Ik nam een maand de tijd om de code op te schonen en maakte een hoop kleine aanpassingen in de interface. In de nacht van 2 op 3 december werd de app in één keer, tegen de verwachting in, door Apple goedgekeurd.

Het is mogelijk om een app in 23 dagen te bouwen. Toegegeven, de code verdient geen schoonheidsprijs en er is nog veel ruimte voor verbetering. Het vereist vooral veel doorzettingsvermogen en cola. En een deadline waar je niet omheen kunt.