Samen met een vriendin stapte ik na een concert een tram binnen. We namen plaats op het enige nog vrije bankje, toen achter ons twee vrouwen instapten. “Wie wilt zijn plaats afstaan aan een zwangere vrouw?” riep de linker, wijzend op de ander. “Hier,” riep mijn vriendin en gebaarde mij op te staan.
Ik stond op, al was ik het er niet mee eens dat zij mijn plaats had aangeboden. “Hoe lang is ze al zwanger?” vroeg ik aan vrouw die naast mij kwam staan. “Al ruim acht maanden.” “Dan is het goed.” De vrouw keek me verbaasd aan. “Als ze pas net bezwangerd was, had ik natuurlijk mijn zitplaats teruggeëist.”
Even later stapten we over op lijn 8 en een oude man bood zijn zitplaats aan mijn vriendin aan. “Wat netjes van die man om zijn plaats aan een zwangere vrouw af te staan,” plaagde ik en geïrriteerd wendde ze haar blik af. De oude vrouw die naast haar zat schrok en stond direct op: “Wil de vader soms ook zitten?”